Kayıtlar

Türkiye'de orman yangınları genelde deniz manzaralı yerlerde çıkıyor genelde denize yakın yerlerde çıkan orman yangınlarının neticesinde yanan yerler imara açılıyor Türkiye'de orman yangınlarının büyük kısmı, özellikle Muğla, İzmir ve Antalya gibi denize yakın, turistik bölgelerde ve yaz aylarında insan ihmali kaynaklı çıkmaktadır. Yanan alanların "rant uğruna imara açıldığı" iddiası kamuoyunda sıkça tartışılsa da, yetkililer anayasal koruma (Madde 169) gereği yanan orman alanlarının imara açılmasının mümkün olmadığını belirtmektedir. DW.com DW.com +4 Öne Çıkan Tespitler: Yangınların Konumu ve Nedeni: Türkiye'deki orman yangınlarının yaklaşık %90'ı insan kaynaklıdır ve özellikle Akdeniz ile Ege kıyılarındaki turistik/deniz manzaralı bölgelerde yoğunlaşmaktadır. İmar Tartışmaları: Yanan alanların yapılaşmaya açılacağına dair endişeler her büyük yangın sonrası gündeme gelmektedir. Hukuki Durum: Anayasa'nın 169. maddesi, yanan orman alanlarının yerinde yeni orman yetiştirilmesini zorunlu kılar ve bu alanların imara veya başka bir amaca (madencilik dahil) tahsis edilemeyeceğini hükme bağlar. Yeniden Ağaçlandırma: Orman Genel Müdürlüğü (OGM) verilerine göre, yanan araziler temizlenerek tekrar ağaçlandırılmaktadır. DW.com DW.com +5 Yanan alanların "deniz manzaralı" olması, bölgenin turizm ve gayrimenkul değeri nedeniyle bu tür iddiaların sıkça gündeme gelmesine neden olmaktadır. birgun.net birgun.net

-
Resim
Yorum Gönder
Devamı

Siz dünyada Herhangi bir ülkede gördünüz mü ya da Duydunuz mu Tarım ve hayvancılığın yasaklanarak Tarım ve hayvancılığın bitirilmesi üretimin azaltılması bilinçli olarak yoksulluğa sebep oluyor. Tarım ve hayvancılığın doğrudan, topyekûn ve resmi olarak "yasaklanması" dünya genelinde rastlanan bir durum olmasa da, üretimin bilinçli olarak kısıtlanması, çiftçinin üretimden koparılması ve dolaylı yollarla tarımsal üretimin bitirilmesi iddiaları veya sonuçları farklı ülkelerde ve dönemlerde görülmüştür. Bu durum sıklıkla yoksulluğa, gıda krizlerine ve dışa bağımlılığa yol açmaktadır. Arama sonuçları ve genel gözlemler ışığında bu konudaki örnekler ve iddialar şunlardır: 1. Dolaylı Yollarla Üretimin Azaltılması (Avrupa Örnekleri) Avrupa'da, özellikle Hollanda ve Belçika gibi ülkelerde, karbon/azot salınımını azaltma gerekçesiyle uygulanan katı çevre politikaları, hayvancılık sektöründe ciddi daralmalara yol açmıştır. Çiftçiler, bu politikaların "tarım ve hayvancılığı bitirme" amacı taşıdığını savunarak protestolar düzenlemiştir. Bu durum, işletmelerin kapanmasına ve yerel üretimin azalmasına neden olmaktadır. Anadolu Ajansı Anadolu Ajansı 2. İklim Politikaları ve "Yapay Et" Tartışmaları Bazı iddialara göre, hayvancılık sektörü iklim değişikliği bahanesiyle bilinçli olarak küçültülmekte ve yapay et/laboratuvar eti üretimi teşvik edilmektedir. Bu, geleneksel çiftçiliğin yoksullaşmasına sebep olan bir "sanayi dönüşümü" olarak eleştirilmektedir. DHA | Demirören Haber Ajansı DHA | Demirören Haber Ajansı 3. Türkiye'deki Gelişmeler ve "Üretimden Kopuş" İddiaları Türkiye'de tarım ve hayvancılıkta üretim azalması ve yoksulluk tartışmaları sıklıkla gündeme gelmektedir: Maliyet Artışları ve İthalat: Çiftçinin yem, gübre, mazot gibi maliyetlerin altında ezilerek üretim yapamaz hale gelmesi ve ithalat politikaları, üretimin bilinçli olarak düşürüldüğü iddialarını güçlendirmektedir. Yayla Yasakları: Özellikle Van gibi bölgelerde güvenlik gerekçesiyle uygulanan yayla yasakları, hayvancılığı durma noktasına getirmiş ve yerel halkı yoksullaştırmıştır. Hayvan Pazarlarının Kapatılması: Şap hastalığı gibi bahanelerle hayvan pazarlarının kapatılmasının, hayvancılığı bitirmeye yönelik bilinçli bir hamle olduğu iddia edilmiştir. DHA | Demirören Haber Ajansı DHA | Demirören Haber Ajansı +2 4. Tarımsal Alanların Değersizleştirilmesi ve "Toprak Değişimi" Anadolu'da borç batağına giren çiftçilerin tarlalarına icra yoluyla el konulması ve bu arazilerin "aracılar" aracılığıyla toplanması, tarımsal üretimin "bereketten koparılıp" rant alanına dönüştürülmesi olarak tanımlanmaktadır. Instagram Instagram Özetle; dünyada hiçbir devletin resmi olarak "tarım yasaktır" demesi beklenmez, ancak üreticiyi desteklememek, ithalatı teşvik etmek, maliyetleri artırmak ve çevre politikalarını bir silah olarak kullanmak suretiyle tarım ve hayvancılığın bitirilmesi ve buna bağlı olarak yoksulluğun artırılması, günümüzde sıkça tartışılan, bilinçli bir "gıda güvensizliği" politikası olarak değerlendirilmektedir B

-
Resim
Yorum Gönder
Devamı

"Türkiye'de Maden Sahaları Gerçeği: Doğamız ve Tarımımız Tehdit Altında mı? Türkiye'de maden sahaları, özellikle ormanlık ve tarımsal alanların yoğun olduğu bölgelerde ciddi bir çevre ve geçim tehdidi oluşturmaktadır. 24 ilde yapılan çalışmalara göre, ormanların %60'ı ve tarım arazilerinin %57'si maden ruhsatı kapsamında olup, bu durum habitat kaybı ve su kaynaklarının kirlenmesine yol açmaktadır. TEMA Vakfı TEMA Vakfı +3 Yoğun Ruhsatlandırma: Kütahya, Çanakkale, Balıkesir ve Uşak gibi illerde, yüzölçümünün büyük bir kısmı (%79-92 arası) maden ruhsatlı sahalar olarak belirlenmiştir. Doğal Alanlar Tehdit Altında: Özellikle altın ve kömür madenciliği faaliyetleri, Kaz Dağları, Murat Dağı ve Giresun gibi bölgelerde ormanların yok olmasına, biyoçeşitliliğin zarar görmesine ve zeytinliklerin bozulmasına neden olmaktadır. Mevzuat Değişiklikleri: Maden Kanunu'nun defalarca (25 kez) değiştirilmesi, tarım, turizm ve doğa alanlarının madencilik faaliyetlerine açılmasını kolaylaştırmıştır. Fiili Durum: Resmi açıklamalar fiili üretim alanının ülke yüzölçümünün binde 1,8'i olduğunu belirtse de, ruhsatlandırılan (arama ve işletme) sahaların genişliği ekoloji örgütleri ve yerel halk tarafından uzun vadeli bir tehdit olarak görülmektedir. TEMA Vakfı TEMA Vakfı +6 Sonuç olarak, Türkiye'nin doğal değerleri ve tarım potansiyeli, artan madencilik faaliyetleri nedeniyle ciddi bir baskı altındadır

-
Resim
Yorum Gönder
Devamı

Ticari katliam şans eseri oluşmamış bakımsızlık denetimsizlik insan hayatının değerinin önüne geçen doldur boşalt taşımacılığı anlayışıı kader değil ihmaldir Havayolu şirketlerinin uçak bakımları ve devletin bu konudaki denetimi hakkında ciddi endişeleriniz olduğunu anlıyorum. Havacılık sektörü, doğası gereği hata payının en düşük olduğu ve en sıkı kurallara tabi olan sektörlerden biridir. Bu konudaki genel işleyişi ve denetim mekanizmalarını şu başlıklarla özetleyebilirim: 1. Devlet Denetimi (SHGM) Türkiye'de sivil havacılık faaliyetleri, Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı'na bağlı Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü (SHGM) tarafından denetlenir. Sertifikasyon: Bir havayolu şirketinin uçuş yapabilmesi için SHGM'den İşletme Ruhsatı (AOC) alması ve bu ruhsatı korumak için sürekli denetimlerden geçmesi şarttır. Periyodik Denetimler: SHGM müfettişleri, şirketlerin bakım tesislerini, kayıtlarını ve uçakların fiziksel durumlarını habersiz veya planlı şekilde düzenli olarak denetler. Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü bu süreçlerin en üst mercisidir. 2. Bakım Süreçleri ve Teknisyen Sorumluluğu Uçak bakımları "keyfi" değil, uluslararası üreticilerin (Boeing, Airbus vb.) belirlediği çok katı takvimlere göre yapılır: Hat ve Üs Bakımları: Uçaklar her uçuştan önce, günlük olarak ve belirli uçuş saatlerini doldurduklarında (A, B, C, D bakımları gibi) kapsamlı bakımlara alınır. Kişisel Sorumluluk: Bakımı yapan teknisyen ve onaylayan mühendis, yaptıkları her işlemden hukuki ve cezai olarak sorumludur. Uçak teknik defterine (Logbook) atılan her imza, o parçanın uçuşa elverişli olduğunun resmi taahhüdüdür. 3. Uluslararası Denetimler (EASA ve FAA) Türkiye, Avrupa Havacılık Emniyeti Ajansı (EASA) kurallarına (Part-145, Part-M gibi) uyum sağlamıştır. Türk şirketleri yurt dışına uçtukları için sadece Türkiye değil, Avrupa ve ABD (FAA) otoriteleri tarafından da denetlenebilirler. Ciddi bir ihmal tespit edilirse, o havayolu şirketinin Avrupa hava sahasına girişi yasaklanabilir (Kara

-
Resim
Yorum Gönder
Devamı

Türkiye'de tarikat ve cemaat yapılarının Arap ülkeleri veya diğer İslam ülkelerine kıyasla daha yaygın ve çeşitli olması, tarihsel, sosyolojik ve siyasi faktörlerin bir birleşimiyle açıklanmaktadır. Arap ülkelerinde genellikle daha merkezi (örneğin Suudi Arabistan'da Vahhabilik gibi) dini yapılar hakimken, Türkiye'de çoğulcu ve yerelleşmiş bir tarikat yapısı mevcuttur. Türkiye'de bu yapıların çok olmasının temel nedenleri şunlardır: Tarihsel Arka Plan ve Tasavvuf Kültürü: Selçuklu ve Osmanlı'dan miras kalan tasavvufi gelenek, Anadolu'da tarikatların köklü bir yapıya dönüşmesine zemin hazırlamıştır. Tarikatlar, geleneksel İslam'ın yerel kültürle sentezlenmiş hali olarak toplumsal hayatta her zaman var olmuştur. 1925 Tekke ve Zaviyelerin Kapatılması: 1925 yılında çıkarılan kanunla tarikat ve cemaat faaliyetleri yasaklanmıştır. Ancak bu durum, yapıların yok olmasını sağlamak yerine, yer altına çekilerek daha kapalı, gizli ve kontrol edilemez bir ağ (vakıf, yurt vb. altında) geliştirmelerine neden olmuştur. Siyasetle İlişkiler ve Sosyal Ağ: Tarikat ve cemaatler, Türkiye'de primordiyal (asli) sosyal ağlar olarak işlev görür. Bürokraside, eğitimde ve ticarette yer edinme aracı olarak görülmeleri, bu yapılara olan bağlılığı artırmıştır. Özellikle 1980'lerden sonra dini yapılanmaların üzerindeki baskının azalması, bu grupların siyasi ve ekonomik etki alanlarını genişletmelerine olanak tanımıştır. Ekonomik ve Sosyal İşlevler: Bu yapılar, özellikle yoksul veya taşradan kente göç etmiş kesimler için bir dayanışma, eğitim (yurtlar, kurslar) ve barınma ağı işlevi görmektedir. Çoğulculuk ve Nakşibendilik: Türkiye'deki tarikatların çoğu Nakşibendilik'e bağlı olsa da, bu yapı kendi içinde İsmailağa, Menzil gibi yüzlerce kola bölünmüştür. Bu durum tarikat sayısının "çok" görünmesine neden olmaktadır. Arap Ülkelerinden Farklılık: Arap ülkelerinde din daha çok devlet eliyle (resmi kurumlar) yönetilirken, Türkiye'de devletin dini alanı sınırlama çabası, sivil/yeraltı dini yapılanmaların (cemaatlerin) farklı bir model olarak gelişmesine yol açmıştır. DergiPark DergiPark +8 Araştırmalara göre Türkiye'de aktif olarak 30 civarında ana tarikat/cemaat ve bunlara bağlı 400'den fazla kol faaliyet göstermektedir.

-
Resim
Yorum Gönder
Devamı

İnsan Ticaretine Karşı Eylem Uzmanlar Grubu ( GRETA ), bugün Türkiye'nin Avrupa Konseyi İnsan Ticaretine Karşı Eylem Sözleşmesi'ni uygulama biçimini değerlendiren son raporunu yayınladı . Resmi verilere göre, 2019 ile 2023 yılları arasında Türkiye'de 1.466 insan ticareti mağduru resmen tespit edildi; bu da önceki dört yıla kıyasla önemli bir artışı temsil ediyor. Sömürünün en yaygın biçimi cinsel sömürü (%52) olurken, bunu emek sömürüsü (%30), zorla evlendirme (%9) ve zorla dilencilik (%6) izledi. İnsan ticareti mağdurlarının başlıca menşe ülkeleri Suriye, Özbekistan ve Afganistan olurken, Türkiye de en sonda yer aldı. Rapor, Türk makamlarının bir dizi alanda kaydettiği ilerlemeyi vurguluyor. Bunlar arasında, insan ticaretiyle mücadele için ulusal bir Koordinasyon Kurulu ve 81 ilin tamamında koordinasyon komisyonlarının kurulması ve insan ticareti konusunda Ulusal Raportör atanması yer alıyor. İlgili meslek gruplarına eğitim verilmesi ve insan ticareti konusunda kamuoyunun farkındalığının artırılması için de çabalar sarf edilmiştir. Ayrıca, insan ticareti mağdurları için kurulan iki özel sığınakta maddi koşullar iyileştirilmiştir. Bununla birlikte, GRETA acil eylem gerektiren bir dizi önemli soruna dikkat çekiyor. Bunlar arasında, insan ticaretiyle mücadele için net bir şekilde tanımlanmış hedefleri, faaliyetleri ve paydaşları ile yeterli bütçe kaynaklarına sahip ulusal bir eylem planının daha fazla gecikmeden kabul edilmesi gerekliliği de yer almaktadır. Türk yetkililer ayrıca, işgücü sömürüsü amacıyla insan ticaretinin önlenmesi, çocukların insan ticaretinden korunmasının güçlendirilmesi ve özellikle artan göç bağlamında sınır kontrol önlemleri yoluyla insan ticaretinin tespitini artırmaya yönelik çabalarını yoğunlaştırmalıdır. Ayrıca raporda, mağdurlara yönelik destek ve yardımın iyileştirilmesi, özellikle de tazminata erişimin artırılması ihtiyacının altı çiziliyor. GRETA ayrıca Türk makamlarını insan ticareti vakalarının soruşturulması ve kovuşturulmasını iyileştirmeye ve mağdurların işlemeye zorlandıkları suçlardan dolayı cezalandırılmamalarını sağlayacak özel bir yasal düzenleme benimsemeye çağırıyor. Ayrıca GRETA, yetkilileri STK'lar ve diğer ilgili sivil toplum aktörleriyle stratejik ortaklıklar kurmaya ve insan ticaretiyle mücadele eden STK'ların yeterli finansmana erişimini sağlamaya çağırıyor

-
Resim
Yorum Gönder
Devamı

İşçiler, Bağımsız Maden İşçileri Sendikası önderliğinde 11 Nisan'da Eskişehir'in Mihalıççık ilçesinden Enerji ve Doğal Kaynaklar Bakanlığı'na doğru bir yürüyüş başlatmıştı. Madenciler, yaklaşık beş aydır ödenmeyen maaşlarının yanı sıra, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'nun (TMSF) madeni devralmasından önceki ve sonraki dönemlere ait kıdem tazminatı ve ihbar tazminatlarını talep ediyorlar. Sendikadan yapılan açıklamaya göre, polis salı sabahı bakanlığa ulaşmaya çalışan sendika lideri Gökay Çakır, örgütlenme uzmanı Başaran Aksu ve 31 madenciyi gözaltına aldı

-
Resim
Yorum Gönder
Devamı